Qatar waarschuwt voor nieuwe mondiale energieschok door oorlog met Iran
Original text in Dutch Translate
De economische gevolgen van de oorlog hebben hun hoogtepunt nog niet bereikt, zegt de Qatarese vicepremier. Het scheepvaartverkeer door de Straat van Hormuz is scherp teruggelopen.
De economische gevolgen van de oorlog tussen de Verenigde Staten, Israël en Iran hebben hun hoogtepunt nog niet bereikt en kunnen de komende maanden verergeren. Die waarschuwing kwam van sjeik Saoud bin Abdulrahman Al Thani, vicepremier en minister van Staat voor Defensie van Qatar, tijdens het Global Security Forum in Doha op 19 oktober.
Het gaat vooral om olie en vloeibaar aardgas. Hogere transportkosten en onzekerheid over de aanvoer kunnen de prijzen opdrijven van brandstof, elektriciteit en goederen, ook in landen die geen partij zijn in het conflict. Dat is het mechanisme waardoor een regionale oorlog overal in de wereld op de rekening belandt.
Sinds het begin van de oorlog op 28 februari is de scheepvaart in de regio ernstig verstoord. Iran heeft als vergelding doelen in de Golfregio aangevallen. Op 19 oktober zouden opnieuw schepen zijn geraakt en liep het verkeer door de Straat van Hormuz sterk terug. De Iraanse Revolutionaire Garde stelde dat twee olietankers in brand vlogen na het raken van zeemijnen; die bewering kon niet onafhankelijk worden bevestigd.
De Straat van Hormuz is de doorgang waar het om draait: een groot deel van de wereldwijde olie- en lng-stromen passeert daar. Qatar verzet zich tegen voorstellen om doorvaartheffingen in te voeren, met het argument dat die kosten uiteindelijk bij consumenten wereldwijd terechtkomen.
Het land is zelf getroffen. Iraanse aanvallen beschadigden in maart installaties op het industriecomplex Ras Laffan. Herstel van twee lng-productielijnen kan ongeveer drie jaar duren, een termijn die laat zien dat de gevolgen van deze oorlog voor de energiemarkt niet met een wapenstilstand verdwijnen.
Voor Suriname is dit geen abstractie. De brandstofprijzen aan de pomp en de kosten van elektriciteitsopwekking hangen samen met dezelfde wereldmarkt. Daarbij komt dat het land zelf op de drempel staat van olieproductie: in de editie van 9 oktober kwam aan de orde dat de Wereldbank de groeiraming voor 2028 vrijwel volledig op de eerste olie uit Blok 58 baseert. Hoge wereldprijzen werken voor een producent anders uit dan voor een importeur, maar zolang de productie niet is begonnen, is Suriname alleen het laatste.
