Suriname beschikt over rijkdommen maar mist een langetermijnkoers. Dat betoogde Farsi Khudabux, directeur van de Baitali Group of Companies, tijdens de CEO Talks van de Vereniging van Economisten in Suriname.

Zijn kritiek richt zich op het ritme van de Surinaamse politiek. “Je gaat vijf jaar links, daarna vijf jaar rechts en uiteindelijk kom je nergens”, stelde hij over ontwikkelingsplannen die telkens de duur van één regeerperiode hebben.

Khudabux wijst op wat er eerder is gebeurd. Bauxiet, goud, hout en ontwikkelingshulp kwamen het land binnen zonder dat daar een strategie onder lag. Zijn zorg is dat de olie- en gasinkomsten hetzelfde pad volgen.

Wat er volgens hem moet gebeuren, is een visie van twintig tot dertig jaar die wettelijk wordt vastgelegd, zodat opeenvolgende regeringen die niet kunnen terugdraaien. De inkomsten uit olie en gas moeten daarbij worden ingezet voor onderwijs, infrastructuur, instituten en de opbouw van economische sectoren.

Concreet noemt hij het afstemmen van onderwijsprogramma’s op wat de economie de komende jaren nodig heeft. Voor het voorbereiden van de beroepsbevolking rekent hij op tien tot twintig jaar — een termijn die niet in één regeerperiode past.

Daarnaast bepleit hij consequente handhaving van regels en contractuele verplichtingen, en aanpak van smokkel en onregelmatigheden bij aanbestedingen die bonafide ondernemingen benadelen.

Zijn kernboodschap is dat olie-inkomsten op zichzelf geen duurzame welvaart opleveren. Zonder goed bestuur, sterke instituten en spreiding over meerdere sectoren blijft het bij een tijdelijke opleving.

Op dezelfde bijeenkomst bepleitte Eckhorst eveneens dat de ontwikkelingsagenda wettelijk wordt verankerd. Daarmee klinkt vanuit het bedrijfsleven een eensluidend geluid richting politiek, in een periode waarin de eerste olie uit het GranMorgu-project voor 2028 wordt verwacht.