Franco Baresi is vrijdag op 66-jarige leeftijd overleden. De Italiaan gold decennialang als het zinnebeeld van klassiek verdedigen, en zijn dood is ook in de Surinaamse voetbalwereld met verslagenheid ontvangen.

Baresi speelde zijn hele loopbaan voor één club. In 716 officiële wedstrijden voor AC Milan won hij zes landstitels, drie Europa Cups I, drie Europese supercups en twee wereldbekers voor clubteams. Voor het Italiaanse nationale elftal kwam hij tot 81 interlands.

Op het WK van 1982 werd hij wereldkampioen. In 1990 haalde Italië op eigen bodem de derde plaats en in 1994 stond Baresi met zijn ploeg in de finale.

In Suriname klinken de reacties van voetballers die hem als voorbeeld namen. Oud-international en trainer Kenneth Jaliens noemt hem vormend voor een hele generatie verdedigers. “Zijn naam stond voor intelligent verdedigen, leiderschap en visie”, stelt hij.

Dennis van Laparra, oud-speler van Transvaal, omschrijft hem als een geweldige stopper: hard waar het moest, professioneel, en iemand die het spel uitstekend las. Floyd Griffith, voormalig verdediger van Robinhood, houdt het korter. “Het was een genot om naar hem te kijken. Zijn manier van spelen was van een heel ander niveau.”

Kenneth Borgia, oud-speler van Leo Victor, noemt hem een voorbeeldverdediger en een rots achterin, en vergelijkt hem met zijn broer Frank.

Wat in de reacties terugkeert, is niet zozeer de erelijst maar de speelwijze: positiespel boven kracht, lezen boven ingrijpen. Voor verdedigers die in de jaren tachtig en negentig opgroeiden, was Baresi het bewijs dat de laatste linie ook een creatieve positie kan zijn.

Over de doodsoorzaak is niets bekendgemaakt.